وضعیت آب و هوا

در سال 1308 شمسي شخصي بنام هارون قصري نخستين مولد برق را كه يك مولد 25 كيلوواتي از نوع جريان مستقيم بود در چهارباغ (ضلع شمالي مسجد جامعه كرمانشاه) نصب كرد و مورد بهره‌برداري قرارداد. چندي بعد مرحوم عباس حاج‌دائي مولدي به قدرت 40 وات از نوع جريان متناوب در چهارراه اجاق شهر كرمانشاه نصب كرد. اين مولد تامدتي برق مورد نياز بخش كوچكي از شهر كرمانشاه را تأمين مي‌كردند. تا اينكه نيروگاه هارون قصري تعطيل شد و حاج دائي شركت روشنائي را تشكيل داد.

 در سال 1322 دو دستگاه مولد (M.N.375) درمحل جديد كه اين بار در جنوب شهر در سه راه رفعتيه (محل كنوني خدمات مشتركين برق جنوب كرمانشاه) قرار داشت احداث شد. در سال 27 يك مولد اشكوداي 260 اسبي و در 1331 دو مولد اشكوداي 45 اسبي خريداري گرديد.

از سال 1338 در كرمانشاه اقدام به ايجاد خطوط فشار قوي 3/6 كيلوواتي شد. در سال 1343 پيك بار به 5/3 مگاوات رسيد. درسال 45 وزارت آب و برق. شركت روشنائي معروف به حاج دائي را تحويل گرفت و در همين زمان در حوالي روستاي چاله‌چاله در محل اداره مركزي شركت برق منطقه‌اي غرب اقدام به تأسيس نيروگاه جديدي كرد كه در آن سه دستگاه مولد 2000 كيلوواتي نصب شد (محل اين نيروگاه در حال حاضر تبديل به تالار شركت برق شده است).

از سال 1348 كرمانشاه به شبكه سراسري برق پيوست. در سال 1356 يك دستگاه توربين گازي براي جبران محدوديت‌هاي بار ولتاژ در كرمانشاه نصب گرديد كه پس از اينها ضرورت ايجاد نيروگاه بيستون در سال 1370 جهت تأمين نياز شبكه سراسري برق در غرب كشور (استانهاي كرمانشاه، ايلام، كردستان) مورد تأكيد قرار گرفت و پس از بررسي‌هاي توجيهي و مطالعات فني درزمينه مشخصات زمين‌شناسي، دوري و نزديكي به راههاي ارتباطي و در دسترس بودن آب مورد نياز احداث اين نيروگاه به شركت توانير ابلاغ و عمليات اجرائي نيروگاه از ابتداي 1370 آغاز شد.

اين نيروگاه 640 مگاواتي در زميني به وسعت 130 هكتار احداث شده است كه 45 هكتار آن را محوطه اصلي نيروگاه تشكيل مي‌دهد و قابليت توسعه تا چهار واحد را دارد.

محل نيروگاه در 20 كيلومتري كرمانشاه (8 كيلومتري غرب بيستون) قرار دارد و از ميان گزينه‌هاي كه در منطقه مورد بررسي قرار گرفته بود انتخاب شده است.

سوخت اصلي نيروگاه كه از دو واحد 320 مگاواتي تشكيل شده است گاز و سوخت دوم مازوت و يا مخلوطي از هر دو در نظر گرفته شده است. همچنين آب مورد نياز نيروگاه از طريق سه حلقه چاه فلمن با ظرفيت آبدهي جمعاً 2000 متر مكعب در ساعت پمپاژ و انتقال آن بوسيله لوله تأمين مي‌شود.

در اجراي اين طرح با هدف رسيدن به خوداتكايي فني و بالا رفتن دانش فني نيروهاي متخصص ايراني و همچنين استفاده از امكانات و توانايي‌هاي سازندگان داخلي پيمانكار ايتاليايي طبق مفاد قرارداد موظف شد تا بخشي از كارهاي ساخت و كارهاي اجرايي را به سازندگان و پيمانكاران ايراني واگذار كند مانند ساخت اسكلتهاي فلزي، ساختمان الكتريك و اتاق كنترل، سالن توربين و سيكل‌هاي حرارتي، ديگ بخار واحد دوم، تانكهاي ذخيره سوخت و آب، سيستم آتشنشاني ترانسفورمرهاي اصلي، جرثقيل سقفي سالن توربين و كانالهاي هوا و گاز ديگ بخار، پيمانكاران ايراني همچنين قسمت عمده عمليات نصب و تقريباً كليه كارهاي ساختماني نيروگاه را به عهده داشتند.